Ovo nije klasična drama sa zapletom, već kratak, jednočinski postdramski tekst (monodrama za jednu glumicu/izvođačicu) autorice Antonine Romanove — ukrajinske dramaturginje koja ga je napisala “u jednom dahu”, iz rovova na bojišnici kod Toreckog, u februaru 2025, dok je služila kao pripadnica minobacačke posade. Tekst nema tradicionalnu radnju: izvođačica se direktno obraća publici, posredujući Antoninina razmišljanja o pozorištu, prisutnosti i smislu postojanja “ovdje i sada” u trenutku kada se stvarnost rata i stvarnost pozorišne dvorane susreću u istom vremenu i prostoru.